คุณเคยบ้างไหม ที่เวลาถ่ายภาพออกมาแล้วบางทีก็สว่างเกินไป หรือบางทีก็มืดเกินไป ไม่ได้อย่างใจต้องการ..
เอา ล่ะ มันมีหนังสือหรือบทความอยู่ล้านแปดเล่มที่จะแนะนำคุณเกี่ยวกับการวัดแสงที่ ดี หรือเทคนิคการวัดแสงนานับประการ แต่คุณมีเวลาอ่านพอหรือ อย่างน้อยก็ผมคนหนึ่งล่ะที่เวลาอ่านหนังสือแบบนี้ทีไร ง่วงนอนยิ่งกว่าทานยานอนหลับซะอีก แต่อย่างไรก็ดี ผมจะมาบอกถึงหลักการใช้งานจริงเบื้องต้นก็แล้วกัน

ในกล้อง DSLR ทั่วไปมักมีโหมดสำหรับให้เราเลือกวิธีการวัดแสงอยู่หลายแบบ ไม่ว่าจะเป็น

1. วัดแสงเฉพาะจุด(spot) วิธีการวัดแสงแบบนี้ผมเองจะใช้ต่อเมื่อต้องการเล่นแสงเงามาก เช่น เวลาที่ผมต้องการถ่ายซับเจ็กต์บางอย่าง(ไม่ว่าจะเป็นคนหรือวัตถุ) โดยที่ในการถ่ายครั้งนั้น มีแสงลอดออกมาจากหน้าต่างบานหนึ่ง แล้วโดยรวมของทั้งภาพนั้นจะมืดกว่าบริเวณที่มีแสงส่องผ่านมานั้น
ผมใช้ วิธีการโดยเลือกการวัดแสงเฉพาะจุด แล้วใช้ตัววัด วัดไปที่จุดที่ซับเจ็กต์นั้นได้รับแสงอยู่(เช่น ด้านหน้าคนที่หันออกนอกหน้าต่าง หรือสิ่งของฝั่งที่แสงตกกระทบ)

2. วัดแสงแบบเฉลี่ย วิธีวัดแสงแบบเฉลี่ยนี้เป็นวิธีที่นิยมใช้กันทั่วไปเนื่องจากความสะดวกในการ ใช้งานเป็นอย่างมาก แม้แต่ตัวผมเองก็จะใช้วิธีการวัดแสงแบบเฉลี่ยนี้เป็นส่วนใหญ่ เว้นแต่ในบางสถานการณ์เท่านั้น เนื่องจากระบบการวัดแสงแบบเฉลี่ยเองจะเกิดปัญหาในบางกรณีเช่น เมื่อองค์ประกอบในภาพมีสีขาว หรือสีดำมากจนเกินไป โดยเมื่อเราใช้การวัดแสงแบบเฉลี่ยแล้วเจอในสถานการณ์ดังกล่าว เช่น มีสีดำหรือส่วนมืดอยู่ในภาพเป็นส่วนใหญ่ การวัดแสงแบบเฉลี่ยจะพยายามดึงส่วนที่มืดให้สว่างขึ้น

แต่ ก็นั่นล่ะ ทุกคนก็คงคิดเหมือนกันว่า ในบางสถานการณ์ช็อตที่เราต้องการจะถ่ายนั้นมันแค่เสี้ยววินาที จะย้อนเวลาไปถ่ายก็ไม่ได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเราถ่ายไปแล้วมีส่วนที่โอเวอร์เยอะ นั่นคือเป็นส่วนที่ขาวในภาพไปเลย อย่างเช่นผิวของตัวแบบหรือท้องฟ้าหรืออย่างไรก็แล้วแต่ ในสถานการณ์เช่นนี้หากเราถ่ายด้วยไฟล์ Jpeg เป็นเรื่องใหญ่